به گزارش افق فلزات؛ چالشهایی که استفاده از مازوت بهعنوان سوخت جایگزین نیز نتوانسته راهکاری پایدار برای عبور از این بحران باشد و خود به عاملی برای افزایش هزینهها و پیچیدگیهای عملیاتی کارخانهها تبدیل شده است. ارزیابیها نشان میدهد ناپایداری کیفیت سوخت دریافتی، هزینههای سنگین حملونقل و لجستیک، افت راندمان کورهها، استهلاک تجهیزات و کاهش ظرفیت تولید، تنها بخشی از پیامدهای محدودیتهای انرژی در این صنعت است؛ مسائلی که علاوه بر تهدید پایداری تولید، حفظ عرضه داخلی و تداوم حضور در بازارهای صادراتی را نیز با دشواری مواجه کردهاند.
علیاکبر الوندیان، دبیر انجمن صنفی کارفرمایان صنعت سیمان با تشریح ابعاد این چالشها تاکید میکند که تداوم این روند و چشمانداز تولید سیمان تا پایان سال، به میزان تحقق تعهدات تامین برق و پایداری سوخترسانی به کارخانهها وابسته است. از سوی دیگر به گفته علیاکبر الوندیان، صنعت سیمان، صنعتی حرارتی و پیوسته است که کورههای آن پس از اورهال باید حداقل ۶ ماه بدون توقف کار کنند تا نسوزند. اما ناترازی انرژی و قطعیهای ناگهانی، این کورهها را بارها از مدار خارج کرده و خسارتهای سنگینی به تجهیزات وارد آورده است. در ادامه گفتوگویی با علیاکبر الوندیان، دبیر انجمن صنفی کارفرمایان صنعت سیمان درباره ناترازی انرژی و تاثیر آن بر واحدهای تولیدی را میخوانید.
پیشبینی شما از وضعیت تولید سیمان کشور در ماههای آینده و تا پایان سال جاری چیست؟
پاسخ به این پرسش تا حد زیادی دشوار است؛ زیرا میزان دقیق تولید بهطور کامل به میزان سهمیه برق و گازی بستگی دارد که از سوی وزارتخانههای متولی به صنعت سیمان اختصاص داده میشود. با این حال، پیشبینی ما در خصوص سیمان این است که تا پایان سال جاری با کاهش تولید مواجه نخواهیم شد و سیمان مورد نیاز کشورتامین خواهد شد؛ البته تحقق این پیشبینی منوط به اجرای کامل وعدهها و توافقات صورتگرفته در زمینه تامین برق واحدهای سیمانی است.
آیا در حوزه تولید کلینکر میتوان انتظار تداوم این روند باثبات را داشت یا با افت تولید مواجه خواهیم شد؟
متاسفانه در حوزه تولید کلینکر قطعا با کاهش تولید مواجه خواهیم شد. در ششماهه نخست امسال، میزان تولید کلینکر در مقایسه با مدت مشابه سال گذشته حدود ۴.۲ میلیون تن کاهش یافته است. ارزیابیهای ما نشان میدهد که این روند نزولی تا پایان سال نیز ادامه خواهد داشت و با توجه به پیشبینیها درباره تشدید محدودیتهای انرژی در فصل سرما، حتی شیب کاهش تولید نیز تندتر خواهد شد.
با این حال، در بخش تولید سیمان امیدواریم با مذاکرات فشردهای که با وزارت نیرو و وزارت صمت در جریان است، بتوانیم سطح تولید را حفظ کنیم و از بروز اختلال درتامینو عرضه سیمان به بازار جلوگیری کنیم.
چرا برخلاف سیمان، امکان توافق بر سرتامین انرژی و حفظ سطح تولید کلینکر وجود ندارد؟
فرایند تولید کلینکر بهشدت به هر دو حامل انرژی، یعنی برق و سوخت (گاز طبیعی)، وابسته است. در نیمه دوم سال، صنعت سیمان با محدودیتهای همزمان درتامین هر دو حامل انرژی مواجه میشود.
اگرچه در حال حاضر با محدودیت تامین گاز روبهرو هستیم و ناچار به استفاده از سوخت جایگزین، یعنی مازوت، شدهایم، اما در فصل سرما اولویت اصلی تامین گاز با نیروگاهها و بخش خانگی است. از سوی دیگر،تامین سوخت مایع نیز به دلیل مشکلات ناوگان حملونقل و چالشهای لجستیکی با محدودیتهایی مواجه میشود. بنابراین، از آنجا که تولید کلینکر بهطور همزمان تحت تاثیر کسری برق و گاز قرار میگیرد، کاهش تولید این محصول اجتنابناپذیر خواهد بود.
افت تولید ناشی از ناترازی انرژی را در مقایسه با ظرفیت کل صنعت سیمان چگونه ارزیابی میکنید؟
کاهش ۴ میلیون تنی تولید سیمان نسبت به سال گذشته به این معناست که گویی چهار کارخانه بزرگ سیمان، هر یک با ظرفیت تولید سالانه یک میلیون تن، بهطور کامل تعطیل شده و از مدار تولید خارج شدهاند.
این کاهش تولید در شرایطی اتفاق افتاده است که سال گذشته نیز با افت تولید مواجه بودیم؛ بهگونهای که از مجموع ظرفیت اسمی ۹۰ میلیون تنی صنعت سیمان کشور، تنها ۷۵ میلیون تن تولید محقق شد. اکنون از دست دادن ۴ میلیون تن دیگر از ظرفیت تولید در سال جاری، به معنای افزایش ظرفیت خالی و بلااستفاده صنعت است؛ این در حالی است که هزینههای ثابت کارخانهها همچنان پابرجاست و تولیدکنندگان، حتی در شرایط کاهش تولید، ناگزیر از پرداخت این هزینهها هستند.
آیا محدودیتهای انرژی و کاهش تولید، موجب از دست رفتن بازارهای صادراتی سیمان ایران نیز شده است؟
در مبادی مرزی جنوب کشور، متاسفانه بخشی از بازارهای هدف صادراتی خود را از دست دادهایم. با این حال، شرایط صادرات در مرزهای شرقی و شمالی کشور مناسب است؛ بهطوریکه این مرزها همچنان فعال هستند و روند رشد صادرات در این مناطق نیز ادامه دارد.
انتهای پیام/

































