به گزارش افق فلزات؛ در هفته گذشته، بازار واردات سنگآهن چین روندی تقریباً خنثی را تجربه کرد و برخلاف دورههای پرنوسان گذشته، تغییر قابل توجهی در قیمتها مشاهده نشد. دادههای معاملاتی نشان میدهد سنگآهن با خلوص ۶۱ درصد همچنان در محدوده ۱۱۱ دلار هر تن سیافآر معامله شده است؛ سطحی که بیانگر نوعی تعادل شکننده میان عرضه و تقاضا در بازار است.
تحلیلگران معتقدند یکی از مهمترین دلایل این ثبات، کاهش حجم خرید از سوی فولادسازان چینی است. کارخانههای فولاد در چین در حال حاضر با حاشیه سود محدود مواجه هستند و همین موضوع باعث شده سیاستهای خرید مواد اولیه خود را محافظهکارانهتر دنبال کنند. در نتیجه، تقاضای موثر برای سنگآهن در سطحی کنترلشده باقی مانده و از شکلگیری روندهای صعودی یا نزولی شدید جلوگیری کرده است.
از سوی دیگر، موجودی بنادر چین نیز در وضعیت نسبتاً متعادل قرار دارد و فشار قابل توجهی از سمت کمبود عرضه به بازار وارد نمیشود. این شرایط موجب شده بازار در حالت انتظار قرار گیرد و معاملهگران به جای اتخاذ موقعیتهای تهاجمی، بیشتر بر رصد سیگنالهای کلان اقتصادی و صنعتی چین تمرکز کنند.
در سطح کلان، عملکرد بخش ساختوساز چین همچنان یکی از عوامل تعیینکننده در چشمانداز بازار سنگآهن محسوب میشود. این بخش که سهم بالایی در مصرف فولاد دارد، هنوز به سطح پایداری از رشد بازنگشته و همین موضوع مانع از افزایش جدی تقاضا برای مواد اولیه شده است. به همین دلیل، چشمانداز کوتاهمدت بازار همچنان با ابهام همراه است.
با این حال برخی از تحلیلگران امیدوارند در صورت اجرای سیاستهای محرک اقتصادی جدید از سوی دولت چین، بهویژه در حوزه زیرساخت و مسکن، تقاضا برای فولاد و در نتیجه سنگآهن تقویت شود. در چنین سناریویی، امکان خروج بازار از وضعیت رکود فعلی و حرکت تدریجی قیمتها به سمت سطوح بالاتر وجود خواهد داشت.
در مجموع، بازار سنگآهن چین در هفته گذشته در شرایطی آرام و بدون شوک قیمتی سپری شد. تثبیت قیمت در سطح ۱۱۱ دلار برای سنگآهن ۶۱ درصدی نشان میدهد که بازار فعلاً در مرحله انتظار قرار دارد و جهتگیری بعدی آن به شدت وابسته به تحولات اقتصادی چین و میزان بهبود تقاضای صنعتی خواهد بود.
چین در چهار ماه نخست سال ۲۰۲۶ صادرات محصولات فولادی خود را نسبت به مدت مشابه سال قبل ۹.۷ درصد کاهش داد و حجم صادرات به ۳۴.۲ میلیون تن رسید. در مقابل، واردات سنگآهن این کشور با رشد ۸ درصدی به ۴۱۸.۶ میلیون تن افزایش یافت. تنها در ماه آوریل نیز صادرات فولاد چین بیش از ۹ درصد افت کرد که نشاندهنده ادامه ضعف تقاضای جهانی است.
چند عامل اصلی بر کاهش صادرات فولاد چین تأثیر گذاشتهاند. تنشهای ژئوپلیتیکی در خاورمیانه باعث اختلال در مسیرهای حملونقل و افزایش هزینه لجستیک و بیمه شده است. همچنین بسیاری از کشورها از جمله ویتنام، هند، برزیل و کرهجنوبی برای مقابله با واردات ارزان فولاد چین، تعرفههای ضددامپینگ وضع کردهاند. علاوه بر این، دولت چین از ابتدای ۲۰۲۶ سیستم جدید مجوزدهی برای صادرات برخی محصولات فولادی را اجرا کرده که روند صادرات را پیچیدهتر کرده است.
رکود نسبی ساختوساز و کاهش رشد صنعتی جهان نیز فشار بیشتری بر بازار وارد کرده است. پیشبینی انجمن جهانی فولاد نشان میدهد تقاضای جهانی فولاد در سال ۲۰۲۶ تنها ۰.۳ درصد رشد خواهد کرد؛ موضوعی که چشمانداز صادرات چین را در کوتاهمدت محدود میکند.
در مقابل، واردات مواد اولیه بهویژه سنگآهن روند افزایشی داشته است. بهبود شرایط آبوهوایی در استرالیا و برزیل باعث ازسرگیری منظم ارسال محمولهها شد و کارخانههای فولاد چین نیز تولید خود را افزایش دادهاند. متوسط تولید روزانه چدن در ماه آوریل نسبت به مارس بیش از ۵ درصد رشد کرد که ناشی از افزایش فصلی مصرف داخلی و کاهش محدودیتهای زیستمحیطی در برخی مناطق صنعتی بود.
همزمان دولت چین تلاش میکند رقابت شدید و مازاد ظرفیت در صنعت فولاد را کنترل کند. این اقدامات شامل مدیریت ظرفیت تولید و هماهنگی بیشتر میان دولت، شرکتها و فعالان صنعت فولاد است.
انتهای پیام/
