به گزارش افق فلزات؛ آخرین قیمت نقدی سنگآهن عیار ۶۱ درصد در بازار چین با کاهش ۱.۵ دلاری به ۱۰۸.۴۵ دلار هر تن خشک سی اف آر چین رسید. این کاهش در شرایطی رخ داد که معاملات محدود و تقاضای ضعیف برای خرید سنگآهن، فضای بازار را تحت فشار قرار داد.
فعالان بازار میگویند کاهش تمایل خریداران و نگرانیها درباره افت مصرف فولاد در ماههای آینده، باعث تضعیف قیمتها شده است. همچنین انتشار آمار اقتصادی ضعیف چین، نگرانیها درباره کند شدن روند بهبود اقتصادی این کشور را افزایش داده و بر بازار محصولات فولادی و مواد اولیه اثر منفی گذاشته است.
کارخانههای فولاد چین همچنان خرید مواد اولیه را تنها بر اساس نیاز فوری انجام میدهند و از انجام خریدهای گسترده خودداری میکنند. این رفتار محتاطانه موجب کاهش حجم معاملات نسبت به هفته گذشته شده است.
قیمت بیلت در بازار چین با کاهش ۴ دلاری به حدود ۴۵۰ دلار هر تن رسید. همزمان، قیمت قراردادهای آتی میلگرد نیز کمتر از ۲ دلار افت کرد و به ۴۶۴ دلار در هر تن رسید. این کاهشها نشاندهنده ضعف تقاضا و افت اعتماد در بازار فولاد چین است.
فعالان بازار امیدوار بودند مذاکرات میان آمریکا و چین بتواند نشانههای مثبتی برای ثبات بازار ایجاد کند، اما نبود پیشرفت ملموس در این گفتوگوها باعث افزایش نگرانیها و فشار بیشتر بر بازار فولاد شد. در نتیجه، قیمت محصولات نهایی بهویژه میلگرد با افت بیشتری روبهرو شد.
در بازار صادراتی نیز پیشنهاد قیمت بیلت چین حدود ۴۹۰ دلار هر تن فوب اعلام شد. معاملهگران معتقدند ابهام در سیاستهای اقتصادی و چشمانداز ضعیف تقاضا، هم بازار داخلی و هم بازار صادرات فولاد چین را در وضعیت محتاطانه قرار داده است.
شرکتهای فرآوری و واردکنندگان فولاد در اروپا از سیاست جدید اتحادیه اروپا درباره محدودیت واردات فولاد انتقاد کردهاند. آنها معتقدند زمانبندی اجرای قوانین تازه با واقعیت زنجیره تأمین این صنعت همخوانی ندارد و باعث ایجاد ابهام و بیثباتی در بازار شده است.
بر اساس مقررات جدید که از اول ژوئیه ۲۰۲۶ اجرا میشود، سهمیه واردات بدون تعرفه فولاد حدود ۴۷ درصد کاهش مییابد و برای واردات مازاد بر سهمیه نیز تعرفه ۵۰ درصدی در نظر گرفته شده است. با این حال، هنوز جزئیات کافی درباره نحوه تقسیم سهمیهها میان کشورها و انواع محصولات منتشر نشده و شرکتها مجبورند بدون اطلاع دقیق از میزان تعرفهها قراردادهای وارداتی امضا کنند.
فعالان بازار میگویند زنجیره تولید فولاد نیازمند برنامهریزی بلندمدت است و معمولاً چندین ماه تا یک سال زمان میبرد. همچنین تولید و ارسال فولاد به اروپا بهطور متوسط حدود پنج ماه طول میکشد و برخی محصولات نیز نیازمند دریافت گواهیهای فنی پیش از ورود هستند؛ موضوعی که تغییر سریع تأمینکنندگان را دشوار میکند.
نمایندگان این بخش هشدار دادهاند که تصمیمگیری در چنین «فضای مبهم مقرراتی» میتواند تهدیدی جدی برای زنجیره تأمین اروپا باشد؛ بهویژه در شرایطی که تقاضا در بازار ضعیف است و فشار زیادی بر این صنعت وجود دارد. این محدودیتها نهتنها واردکنندگان، بلکه تولیدکنندگان اروپایی محصولات نهایی را نیز تحت تأثیر قرار خواهد داد.
اتحادیه اروپا اعلام کرده است حجم سالانه سهمیه واردات فولاد ۱۸.۳ میلیون تن خواهد بود و مبنای تقسیم سهمیهها، میزان واردات محصولات مختلف در فاصله سالهای ۲۰۲۲ تا ۲۰۲۴ است.
انتهای پیام/
