به گزارش افق فلزات؛ سفر اخیر دونالد ترامپ به پکن بدون دستیابی به توافقی مشخص در زمینه عناصر نادر خاکی پایان یافت. این مواد که برای صنایع پیشرفته و دفاعی حیاتی هستند، به محور اصلی تنش میان آمریکا و چین تبدیل شده و کنترل آنها، ابزار فشار مهمی در دست پکن برای رقابت با واشنگتن و متحدانش قرار داده است. دونالد ترامپ پس از سفر اخیر خود به پکن با وجود آنکه ترامپ این سفر را «موفق» توصیف کرد، هیچ توافق رسمی دربارۀ صادرات مواد معدنی راهبردی اعلام نشد.
عناصر نادر خاکی به یکی از مهمترین محورهای تنش میان آمریکا و چین تبدیل شدهاند؛ زیرا این مواد برای صنایع خودروهای برقی، نیمههادیها و تجهیزات دفاعی حیاتی هستند. چین در حال حاضر حدود ۹۰ درصد ظرفیت فرآوری و پالایش این مواد در جهان و بیش از ۶۰ درصد تولید معدنی آنها را در اختیار دارد و همین موضوع به پکن قدرت بزرگی در زنجیره تأمین جهانی داده است.
چین سال گذشته در واکنش به تعرفههای تجاری آمریکا، محدودیتهایی بر صادرات برخی عناصر نادر خاکی اعمال کرد. این اقدام باعث اختلال در فعالیت کارخانههای خودروسازی در آمریکا و اروپا شد و وابستگی صنایع غربی به چین را آشکار کرد. با وجود آتشبس تجاری یکساله میان دو کشور، آمارهای جدید نشان میدهد صادرات برخی مواد حیاتی مانند دیسپروزیم و تربیوم به آمریکا همچنان حدود ۵۰ درصد کمتر از دوره قبل از محدودیتهاست.
کارشناسان معتقدند نبود توافق جدید نشان میدهد رقابت آمریکا و چین از جنگ تعرفهای فراتر رفته و اکنون کنترل مواد معدنی راهبردی به مهمترین ابزار فشار میان دو اقتصاد بزرگ جهان تبدیل شده است. به گفتۀ تحلیلگران، آمریکا و متحدانش در کوتاهمدت توان رقابت با چین در استخراج و فرآوری این مواد را ندارند و به همین دلیل ادامۀ همکاری و تمدید توافق تجاری میتواند بهترین گزینه برای حفظ دسترسی واشنگتن به این منابع حیاتی باشد.
بحران آب در معادن جهان
کمبود آب به یکی از مهمترین موانع توسعه پروژههای معدنی تبدیل شده است؛ بهطوریکه بسیاری از طرحهای امیدوارکننده پیش از رسیدن به مرحله تولید متوقف میشوند. کارشناسان میگویند امروز دیگر تنها کیفیت ذخایر معدنی یا سرمایهگذاری اهمیت ندارد، بلکه پرسش اصلی این است که آب موردنیاز پروژه از کجا تأمین خواهد شد.
در گذشته، آب بیشتر یک موضوع فنی و عملیاتی محسوب میشد، اما اکنون به عاملی تعیینکننده در صدور مجوزها، هزینههای پروژه و حتی پذیرش اجتماعی تبدیل شده است. به گفته فعالان صنعت، دریافت مجوزهای مرتبط با آب در برخی مناطق دنیا ممکن است چندین سال طول بکشد و همین مسئله باعث تأخیر یا توقف پروژهها میشود. بسیاری از شرکتها نیز خطرات مرتبط با آب را در برنامهریزیهای اقتصادی خود دستکم میگیرند.
کارشناسان هشدار میدهند منابع آب شیرین جهان بسیار محدود است و همزمان تقاضا برای آب در بخشهایی مانند کشاورزی، انرژی و مراکز داده هوش مصنوعی به سرعت در حال افزایش است. در نتیجه، آب از یک منبع پشتیبان به یک محدودیت استراتژیک برای صنایع تبدیل شده است. پروژههای معدنی معمولاً بهدلیل بحران آب ناگهان شکست نمیخورند، بلکه با تأخیر، افزایش هزینه و کاهش صرفه اقتصادی بهتدریج کنار گذاشته میشوند.
در این شرایط، فناوریهای جدیدی برای تأمین آب در حال ظهور هستند. برخی شرکتهای فناوری روی تولید آب از رطوبت هوا کار میکنند. این سیستمها با جذب بخار آب موجود در هوا، آب قابل استفاده تولید میکنند و میتوانند بدون نیاز به خطوط انتقال یا زیرساختهای سنتی فعالیت کنند.
به باور کارشناسان، صنعت معدن در سالهای آینده بیش از هر زمان دیگری به توانایی مدیریت و تأمین پایدار آب وابسته خواهد بود. شرکتهایی که بتوانند راهحلی مؤثر برای بحران آب پیدا کنند، شانس ادامه و توسعه پروژههای خود را خواهند داشت و سایر پروژهها ممکن است هرگز از مرحله امکانسنجی عبور نکنند.
انتهای پیام/
