به گزارش افق فلزات؛ در بیش از یک دهه اخیر، سیاستگذاری تجاری کشور متمرکز بر تجارت با چند کشور محدوده بوده است. رویکردی که تا حد زیادی تحت تأثیر محدودیتهای تجاری و مالی ایران در فضای بینالمللی شکل گرفته است.
با وجود این محدودیت ها دولت در یکی دو سال اخیر در تلاش برای توسعه روابط تجاری و کسب بازارهای متنوعتر است . در همین مسیر سازمان توسعه تجارت ایران مجوزهایی را برای فعالیت مراکز تجاری از جمله مرکز تجارت ایران در کانادا صادر کرده است. دادههای رسمی نشان میدهد، در یک دهه اخیر مبادلات تجاری ایران با کشورهای آمریکای شمالی روندی نزولی داشته است. عمده کشورهای طرف معامله ایران در این منطقه، کانادا، ایالات متحده آمریکا، مکزیک و کوبا هستند.
کشورهایی که از اواخر دهه 50 تاکنون، مجموع مبادلاتشان با ایران همواره بهمراتب کمتر از سطح تجارت تهران با کشورهای همسایه و حوزه خلیج فارس بوده است. کارشناسان و فعالان اقتصادی، نبود روابط دیپلماتیک کامل، تداوم و تشدید تحریمها، محدودیتهای بانکی، پیچیدگیهای انتقال پول، الزامات استانداردی و دشواریهای لجستیکی را از مهمترین موانع گسترش روابط تجاری ایران با کشورهای آمریکای شمالی میدانند.
با این وجود، در همین سالهای اخیر، روند تجارت ایران و کانادا نسبت به برخی کشورهای این منطقه متفاوت بوده است. دادههای سایت Trading Economics نشان میدهد حجم تجارت کالایی ایران و کانادا در سال 2025 به حدود 314 میلیون دلار آمریکا رسیده است. بر اساس این آمار، واردات ایران از کانادا حدود 275.7 میلیون دلار و صادرات ایران به کانادا حدود 38.8 میلیون دلار بوده است.
عمده واردات ایران از کانادا را دانههای روغنی و محصولات کشاورزی تشکیل میدهد. در مقابل، خشکبار، میوه، فرش، محصولات غذایی و برخی اقلام مصرفی از مهمترین اقلام صادراتی ایران به بازار کانادا محسوب میشوند. بررسی آمارهای سال 2023 نیز نشان میدهد، حجم تجارت دو کشور در آن سال حدود 364 میلیون دلار بوده است. در این سال ایران حدود 338 میلیون دلار کالا از کانادا وارد و در مقابل حدود 26 میلیون دلار کالا به این کشور صادر کرده بود.
مقایسه این ارقام نشان میدهد ، اگرچه حجم کلی مبادلات تجاری ایران و کانادا ، در دو سال مورد بررسی کاهش داشته، اما ارزش صادرات ایران به کانادا از حدود 26 میلیون دلار در سال 2023 به حدود 38.8 میلیون دلار در سال 2025 افزایش یافته است. این روند، در کنار ظرفیتهای گستردهتر تجاریسازی از طریق ساختارهای کانادایی در سالهای اخیر نشان میدهد که موضوع فقط ورود کالا به بازار کانادا نیست؛ بلکه استفاده از استاندارد، اعتبار، برندینگ و مدلهای تجاری کانادایی است که میتواند به ابزاری برای ورود هدفمندتر کالاها و خدمات ایرانی به بازارهای دیگر تبدیل شود.
از نگاه بازرگانان، در شرایطی که مسیر تجارت خارجی برای بنگاههای ایرانی با پیچیدگیهای جدیتری نسبت به گذشته همراه شده، استفاده از ظرفیتهای بینالمللی برای استانداردسازی، برندینگ، تجاریسازی و ورود حرفهایتر به بازارهای هدف، به یکی از ضرورتهای مهم صادراتی تبدیل شده است. صادرات در اقتصاد امروز، دیگر فقط عبور کالا از مرزها نیست. آنچه جایگاه یک محصول را در بازارهای جهانی تعیین میکند، مجموعهای از الزامات فنی، تجاری و بازاریابی است که از مرحله آمادهسازی تا عرضه را دربر میگیرد. در چنین فضایی، بیش از گذشته ضرورت دارد، به دنبال سازوکارهایی برای افزایش شانس حضور پایدار در بازارهای خارجی رفت.
در همین چارچوب، به تازگی ، ی مرکز تجارت ایران در کانادا بهعنوان یکی از نهادهای همکار و ظرفیتهای اجرایی مرتبط با توسعه تجارت ایران، طرحی را برای شناسایی، ارزیابی و همراهی با شرکتها، تولیدکنندگان، تأمینکنندگان و فعالان اقتصادی ایرانی تدوین کرده . طرحی که صرفاً محدود به فروش مستقیم کالا در بازار کانادا نیست. این طرح با استفاده از ظرفیت ساختارهای تجاری، استانداردسازی، برندینگ و شبکههای کانادایی، راه ورود کالاهای ایرانی را به بازارهایی همچون کانادا، امارات، آفریقا، حوزه قفقاز، اوراسیا تسهیل میکند.
به گفته محمد وحیدیراد، مدیر مرکز تجارت ایران در کانادا، هدف از اجرای این طرح، شناسایی و انتخاب توانمندیهای واقعی و قابل اتکای فعالان اقتصادی ایرانی است که امکان ورود، عرضه، توسعه، بازاریابی یا تجاریسازی محصولات و خدمات آنها در بازار کانادا یا از مسیر ظرفیتهای کانادایی در سایر بازارهای هدف وجود داشته باشد.
حمایت از فعالان اقتصادی
طبق اظهارات وحیدیراد، «بررسی اولیه بستهبندی، لیبلینگ، مستندات فنی و الزامات بازار مقصد»، «طراحی مسیر اولیه ورود به بازار»، «طراحی اولیه برنامه بازاریابی B2B و معرفی تجاری»، «بررسی امکان معرفی به شبکههای تجاری، توزیعی یا تخصصی مرتبط» و همچنین «بررسی مدلهای همکاری اجرایی، تولیدی، مالی یا تجاری متناسب با ظرفیت شرکت» از دیگر بخشهایی است که میتواند از سوی مرکز تقبل یا مدیریت شود.
مرکز میتواند متناسب با ماهیت پروژه و در چارچوب قرارداد مستقل، بخشی یا تمام هزینههای مرتبط با آمادهسازی، تولید، بستهبندی، لجستیک، معرفی تجاری یا بازاریابی را تأمین، مدیریت یا در قالب مدل همکاری مشترک برنامهریزی کند.
وحیدیراد افزود: شرکتهای منتخب در مرحله اولیه، هیچگونه تعهدی برای خرید خدمات از مرکز نخواهند داشت. هرگونه همکاری مالی، تولیدی، تجاری یا اجرایی در مراحل بعدی، منوط به بررسی تخصصی، توافق طرفین، تصویب داخلی و انعقاد قرارداد مستقل خواهد بود.
او در پایان تأکید کرد: در شرایط فعلی، صادرات موفق فقط به معنای ارسال کالا نیست. موفقیت در این مسیر، مستلزم آمادهسازی صحیح، شناخت بازار مقصد، تطبیق محصول با الزامات تجاری و استانداردی، طراحی مدل ورود و بهرهگیری از اعتبار ساختارهای بینالمللی است. هدف نیز شناسایی ظرفیتهای واقعی ایران و تبدیل آنها به پروژههای قابل اجرا برای حضور در بازارهای مقصد است.
انتهای پیام/
