رشد ناچیز صادرات سنگ‌آهن در آفریقای جنوبی

تجارت دریایی سنگ‌آهن در نیمه نخست سال ۲۰۲۶، دوره‌ای مثبت را پشت سر گذاشته است. بر اساس داده‌های ردیابی کشتی‌ها از سوی AKS Marine، میزان بارگیری جهانی سنگ‌آهن در فاصله ژانویه تا ژوئن ۲۰۲۶ به ۸۳۶.۷ میلیون تن رسید که نسبت به مدت مشابه سال گذشته ۱.۹ درصد رشد نشان می‌دهد. این افزایش در ادامه روند صعودی ثبت‌شده در سال ۲۰۲۵ رخ داده و بیانگر تداوم تحرک در بازار جهانی حمل‌ونقل دریایی سنگ‌آهن است.

در بخش عرضه، استرالیا همچنان بزرگ‌ترین صادرکننده سنگ‌آهن جهان باقی ماند. صادرات این کشور در نیمه نخست ۲۰۲۶ با رشد ۲.۶ درصدی به ۴۷۲.۱ میلیون تن رسید. برزیل نیز به‌عنوان دومین صادرکننده بزرگ جهان، صادرات خود را با افزایش ۱.۴ درصدی به ۱۸۲ میلیون تن رساند.

در مقابل، برخی صادرکنندگان با کاهش حجم صادرات مواجه شدند. صادرات سنگ‌آهن کانادا در این دوره ۱۴ درصد کاهش یافت و به ۲۵.۲ میلیون تن رسید. آفریقای جنوبی نیز با رشد محدود ۰.۶ درصدی، ۲۶.۶ میلیون تن سنگ‌آهن صادر کرد. هند در این میان عملکرد بهتری داشت و صادرات سنگ‌آهن این کشور در نیمه نخست سال ۲۰۲۶ با افزایش ۴.۲ درصدی به ۱۵.۳ میلیون تن رسید.

در سمت تقاضا، چین همچنان موتور اصلی بازار سنگ‌آهن دریایی جهان بود. واردات سنگ‌آهن این کشور در شش ماه نخست سال ۲۰۲۶ با رشد ۶.۱ درصدی به ۶۳۸.۴ میلیون تن افزایش یافت که سهم قابل‌توجهی از تجارت جهانی این ماده معدنی را به خود اختصاص می‌دهد.

در مقابل، برخی مصرف‌کنندگان بزرگ آسیایی و اروپایی کاهش واردات را تجربه کردند. واردات سنگ‌آهن ژاپن در این دوره با افت ۵.۸ درصدی به ۴۵.۱ میلیون تن رسید و واردات اتحادیه اروپا نیز ۶.۶ درصد کاهش یافت و به ۳۳.۳ میلیون تن رسید. همچنین واردات کره جنوبی تقریبا بدون تغییر باقی ماند و با کاهش جزئی ۰.۳ درصدی به ۳۶.۱ میلیون تن رسید. مالزی نیز برخلاف روند برخی بازارها، واردات سنگ‌آهن خود را ۲.۶ درصد افزایش داد و حجم واردات این کشور به ۱۲.۴ میلیون تن رسید.

روند تجارت دریایی سنگ‌آهن در نیمه نخست ۲۰۲۶ نشان می‌دهد که با وجود تغییرات منطقه‌ای در سطح عرضه و تقاضا، چین همچنان نقش تعیین‌کننده‌ای در بازار جهانی این ماده معدنی دارد و تحولات مصرف این کشور، مسیر تجارت سنگ‌آهن و حمل‌ونقل دریایی آن را تحت تأثیر قرار می‌دهد.

انجمن آهن و فولاد آمریکا از گزارش وزارت بازرگانی چین که وجود مازاد ظرفیت تولید فولاد را رد می‌کند، به شدت انتقاد کرد. مدیرعامل این انجمن، تأکید کرد که مازاد ظرفیت جهانی فولاد یک واقعیت مستند است و برخلاف ادعای پکن، صرفاً یک تصور یا ادعای سیاسی نیست.

وی با استناد به گزارش‌های سازمان همکاری و توسعه اقتصادی اعلام کرد که ظرفیت مازاد تولید فولاد جهان از ۶۴۰ میلیون تن در سال ۲۰۲۵ به حدود ۷۴۵ میلیون تن تا سال ۲۰۲۸ افزایش خواهد یافت. چین یکی از مهم‌ترین منابع ایجاد این مازاد ظرفیت است، هرچند برخی کشورهای دیگر نیز در این روند نقش دارند.

ظرفیت تولید فولاد چین در سال ۲۰۲۵ نزدیک به نیمی از کل ظرفیت تولید فولاد جهان را تشکیل داده و بیش از دو برابر مجموع ظرفیت تولید فولاد برزیل، کانادا، اتحادیه اروپا، مکزیک، ژاپن و آمریکا بوده است. این انجمن افزود که با تداوم کاهش تقاضای داخلی در چین، صادرات فولاد این کشور در سال ۲۰۲۵ به ۱۳۱ میلیون تن رسید؛ رقمی که تقریباً معادل کل مصرف فولاد آمریکای شمالی است.

این انجمن همچنین به داده‌های سازمان همکاری اقتصادی اشاره کرد که بر اساس آن، کارخانه‌های فولاد چین در سال ۲۰۲۴ به ازای اندازه دارایی‌های خود، ۱۵ برابر بیشتر از شرکت‌های فولادی سایر کشورها یارانه دولتی دریافت کرده‌اند. به اعتقاد انجمن آهن و فولاد آمریکا ، همین حمایت‌های دولتی و سیاست‌های غیررقابتی، مهم‌ترین عامل ایجاد مازاد ظرفیت و اختلال در بازار جهانی فولاد است.

در پایان، این انجمن بار دیگر از ادامه اجرای سیاست‌های تجاری آمریکا حمایت کرد. در مقابل، وزارت بازرگانی چین در گزارش خود تأکید کرده است که برخی کشورها با سیاسی کردن موضوع «مازاد ظرفیت»، از آن به عنوان بهانه‌ای برای اعمال محدودیت‌های تجاری و گسترش سیاست‌های حمایت‌گرایانه علیه چین استفاده می‌کنند.

انتهای پیام/