به گزارش افق فلزات؛ صنعت فولاد ایران در سالهای گذشته از یک صنعت مزیتدار با ظرفیت رشد بالا، به صنعتی تبدیل شده است که بخش قابلتوجهی از توان تولیدی آن زیر فشار محدودیت انرژی بلااستفاده میماند. به گفته بهرام سبحانی، رئیس انجمن تولیدکنندگان فولاد ایران، این مساله تولید، سودآوری بنگاهها، صادرات و ارزآوری کشور را تحتتاثیر قرار داده است.
او با اشاره به کاهش سود شرکتهای بزرگ بورسی فولادی از حدود ۳۳درصد در سالهای گذشته به ۶درصد، بخش مهمی از این افت را به افزایش هزینه انرژی، قطعی برق و گاز و بیثباتی در تامین این نهادهها نسبت داد.
از نگاه او، اگر تولید فولاد به حدود ۴۵میلیون تن برسد و مصرف داخلی کمتر از ۲۰میلیون تن باشد، بخش بزرگی از تولید باید صادر شود. بنابراین، هر میزان فولادی که بهدلیل قطعی برق و گاز تولید نمیشود، فقط به معنای کاهش تولید نیست، بلکه به معنای از دست رفتن امکان صادرات و افت ارزآوری نیز خواهد بود.
سبحانی ارزش تولید از دسترفته صنعت فولاد در چهار تا پنج سال گذشته بهدلیل محدودیتهای انرژی را حدود ۱۸میلیارد دلار برآورد کرد و گفت اگر انرژی تامین شود، امکان عبور ارزآوری زنجیره فولاد از ۲۰میلیارد دلار در سال وجود دارد.
سبحانی به کاهش سرانه مصرف فولاد در کشور اشاره کرد و گفت سرانه مصرف که در گذشته حدود ۲۷۰کیلوگرم بود، به حدود ۲۲۴کیلوگرم کاهش یافته است. بنابراین، حتی در صورت افزایش تولید، بخش مهمی از محصول مازاد بر مصرف داخلی باید به بازارهای صادراتی هدایت شود.
عبور از توسعه کمّی
سبحانی با وجود انتقاد از سیاستهای انرژی گفت: همه راهحلها در اختیار دولت نیست و بنگاهها نیز باید بخشی از مسیر اصلاح را طی کنند. بهینهسازی مصرف برق، گاز و آب هنوز در بسیاری از شرکتها جای کار دارد و صنعت باید به سمت بازچرخانی آب و کاهش مصرف منابع حرکت کند. او به تجربه یکی از واحدهای فولادی اشاره کرد که پساب خود را چندین بار تصفیه و بازچرخانی میکند و میزان دورریز آب را به حداقل رسانده است. از نگاه او، این نوع سرمایهگذاریها در شرایط محدودیت منابع اهمیت بیشتری پیدا میکند.
به گفته سبحانی، دوره توسعه صرف ظرفیت به پایان رسیده و صنعت باید به جای تمرکز صرف بر افزایش ظرفیت، به سمت ارتقای کیفیت و تولید محصولات ویژه حرکت کند. فولاد ساختمانی ممکن است با ارزش حدود ۴۰۰ تا ۴۵۰دلار در هر تن فروخته شود؛ اما برخی محصولات فولادی خاص میتوانند با قیمتهایی چندبرابر این رقم به فروش برسند. بنابراین، افزایش ارزش افزوده هر تن محصول میتواند بخشی از فشار ناشی از محدودیت انرژی را جبران کند.
رئیس انجمن تولیدکنندگان فولاد ایران همچنین بر ضرورت خروج بنگاهها از تکمحصولی بودن تاکید کرد و گفت: در دورههای قطعی انرژی، شرکتهایی که تنها یک محصول تولید میکنند آسیب بیشتری میبینند؛ زیرا با قطع گاز یا برق، کل فعالیت آنها متوقف میشود.
صادرات زیر فشار مقررات
سبحانی توسعه بازارهای صادراتی را یکی از الزامات صنعت فولاد دانست و گفت: مقررات داخلی، از جمله الزامات عرضه و بازگشت ارز، گاه مسیر صادرات را برای تولیدکنندگان دشوار میکند. با توجه به محدودیت بازار داخلی، صادرات برای تداوم تولید و ارزآوری ضروری است و تغییرات ناگهانی مقررات نیز میتواند برنامهریزی بلندمدت بنگاهها را مختل کند.
او همچنین اصلاح فرمول محاسبه نرخ گاز فولاد و تامین پایدار انرژی را ضروری دانست؛ چراکه قطع و وصل برق و گاز علاوه بر کاهش تولید، به تجهیزات و خطوط تولید نیز خسارت وارد میکند. اصلاح قیمتگذاری انرژی، ثبات مقررات، بهینهسازی مصرف و حمایت از صادرات، مجموعه اقداماتی است که میتواند مسیر صنعت فولاد را برای عبور از بحران و بازگشت به تولید و صادرات پایدار هموار کند.
انتهای پیام/
