به گزارش افق فلزات؛ واردات آهن اسفنجی ترکیه در نیمه اول ۲۰۲۶ نسبت به مدت مشابه سال قبل ۱۰۶.۱۰ درصد رشد کرد و به رقمی معادل ۱.۱۳ میلیون تن رسید. فدراسیون روسیه با تامین بیش از ۷۶۵ هزار تن به عنوان بزرگترین تامینکننده این بازار برجستگی یافت. در مجموع ترکیه بین ژانویه تا ژوئن ۲۰۲۶، بالغ بر یک میلیون و ۱۳۳ هزار و ۶۵۲ تن آهن اسفنجی وارد کرده است، در حالی که این رقم در همان بازه سال قبل معادل ۵۵۰ هزار و ۵۳ تن بود
دادههای رسمی نشان میدهد که مجموع واردات آهن اسفنجی ترکیه در دوره ژانویه تا ژوئن ۲۰۲۶ برابر با یک میلیون و ۱۳۳ هزار و ۶۵۲ تن بوده است؛ این در حالی است که واردات در دوره مشابه سال گذشته ۵۵۰ هزار و ۵۳ تن ثبت شده بود که رشد سالانه ۱۰۶.۱ درصدی را نشان میدهد.
نگاهی به آمار ماهانه حاکی از آن است که ترکیه سال ۲۰۲۶ را با ۳۱۲ هزار و ۷۲۹ تن واردات آهن اسفنجی آغاز کرد. در ادامه، واردات ماهانه به ترتیب ۱۳۷ هزار و ۵۰۶ تن در فوریه، ۱۱۷ هزار و ۹ تن در مارس و ۱۱۶ هزار و ۷۹۳ تن در آوریل گزارش شده است. در ماه مِی واردات بار دیگر افزایش یافت و به ۳۰۶ هزار و ۹۵۸ تن رسید، و در ژوئن واردات برابر با ۱۴۲ هزار و ۶۵۷ تن ثبت شد. رقم ۱۴۲ هزار و ۶۵۷ تن از واردات آهن اسفنجی در ماه ژوئن ۲۰۲۶ نسبت به ۶۸ هزار و ۳۱۸ تنِ ژوئن ۲۰۲۵، افزایشی معادل ۱۰۸.۸۱ درصد داشت.
فدراسیون روسیه در بین کشورهای تامینکننده بازار وارداتی آهن اسفنجی ترکیه، بیش از همه خودنمایی کرد؛ واردات ترکیه از روسیه در دوره ژانویه تا ژوئن ۲۰۲۶ برابر با ۷۶۵ هزار و ۴۱۴ تن بود، در حالی که این رقم در دوره مشابه سال گذشته ۴۰ هزار و ۹۹۸ تن گزارش شد؛ بدین ترتیب واردات آهن اسفنجی از روسیه رشد سالانهای معادل ۱٬۷۶۶.۹۷ درصد را تجربه کرده است.
در ماه ژوئن ۲۰۲۶ نیز ترکیه ۱۴۱ هزار و ۶۵۱ تن آهن اسفنجی از روسیه وارد کرد که در مقایسه با ۱۰ هزار و ۱۳ تن در ژوئن ۲۰۲۵، افزایش ۱٬۳۱۴.۶۲ درصد را نشان میدهد. علاوه بر روسیه، امارات متحده عربی نیز در تامین آهن اسفنجی ترکیه نقشی اساسی داشته است؛ واردات از امارات در نیمه اول ۲۰۲۶ برابر با ۱۹ هزار و ۳۷۰ تن بود و واردات ماه ژوئن از این کشور یک هزار و ۷ تن گزارش شد.
اتحادیه اروپا در تیرماه سال جاری با اجرای سیاست جدید واردات فولاد عملا دیوار بلندتری دربرابر واردات فولاد خارجی ایجاد کرده است؛ تصمیمی که با کاهش محسوس سهمیه واردات بدون تعرفه و اعمال تعرفه ۵۰درصدی بر واردات خارج از سهمیه نشانهای روشن از تشدید سیاستهای حمایتگرایانه در بازار جهانی فولاد بهشمار میرود.
هدف بروکسل حمایت از فولادسازان اروپایی دربرابر مازاد ظرفیت جهانی بهویژه ظرفیت مازاد چین و جلوگیری از انحراف فولادی است که بهدلیل تعرفههای سنگین آمریکا ممکن است راهی بازار اروپا شود. با این حال هزینه این سیاست تنها متوجه چین نیست بلکه بسیاری از شرکای تجاری اروپا از کرهجنوبی و ژاپن گرفته تا استرالیا، برزیل، بریتانیا و بهویژه ترکیه تحت فشار محدودیتهای جدید قرار گرفتند.
امروز ترکیه یکیاز آسیبپذیرترین بازیگران این معادله است. کاهش سقف واردات بدون تعرفه و اعمال تعرفه ۵۰درصدی پساز پرشدن سهمیه میتواند بخش قابلتوجهی از صادرات فولاد این کشور بهاروپا را تحت تاثیر قرار دهد.
برآوردها نشان میدهد صادرات ترکیه بهاتحادیه اروپا ممکن است حدود ۵/۳میلیونتن کاهش یابد و نزدیک به۳میلیارد دلار درآمد صادراتی سالانه درمعرض خطر قرار گیرد. از آنجا که بازار اروپا بهدلیل نزدیکی جغرافیایی و مزیتهای لجستیکی یکیاز مقاصد مهم فولاد ترکیه است محدودشدن این مسیر میتواند صادرکنندگان ترک را بهسمت بازارهای جایگزین در خاورمیانه، شمال آفریقا و آسیا سوق دهد.
همین مساله موضوع را برای ایران نیز مهم خواهد کرد. اگرچه مشکل اصلی فولاد ایران برای ورود بهبازار اروپا نه سهمیههای جدید بلکه تحریمها و محدودیتهای مالی و تجاری است اما کاهش دسترسی ترکیه و سایر صادرکنندگان بهاروپا میتواند بخشی از مازاد عرضه آنها را بهبازارهایی هدایت کند که فولاد ایران نیز در آنها حضور دارد. درنتیجه رقابت در بازارهای منطقهای میتواند شدیدتر شود. لازم بهذکر است که مقررات جدید اروپا از یک تناقض مهم نیز پرده برمیدارد.
این مساله که اتحادیه اروپا ازیکسو بهدنبال حفظ روابط تجاری و همراهکردن شرکای خود در برابر فشارهای چین و آمریکاست و ازسویدیگر با محدودکردن واردات فولاد بههمان شرکا آسیب میزند. بهاین ترتیب بازار جهانی فولاد وارد مرحلهای شده که در آن سهمیه، تعرفه و انحراف تجارت بیش از گذشته مسیر صادرات کشورها را تعیین خواهد کرد.
انتهای پیام/
