به گزارش افق فلزات؛ بر اساس اطلاعات منتشرشده، مقام‌های آمریکایی در روزهای اخیر جلساتی مقدماتی با برخی شرکت‌های معدنی برگزار کرده‌اند تا میزان تمایل آنها برای فعالیت در ونزوئلا را ارزیابی کنند.
هدف واشنگتن از این رویکرد، تنها دستیابی به منابع جدید معدنی نیست. دسترسی به طلا و فلزات حیاتی ونزوئلا می‌تواند بخشی از نیاز صنایع فناوری و دفاعی آمریکا را تأمین کند و وابستگی این کشور به مواد معدنی استخراج‌شده یا فرآوری‌شده در چین را کاهش دهد.
از سوی دیگر، افزایش حضور شرکت‌های آمریکایی و غربی در بخش معدن ونزوئلا می‌تواند نفوذ اقتصادی چین و روسیه در این کشور را نیز محدود کند. دولت آمریکا پس از تمرکز بر ذخایر عظیم نفت ونزوئلا، بررسی راه‌های ورود شرکت‌های این کشور به بخش طلا و مواد معدنی حیاتی ونزوئلا را آغاز کرده است؛ اقدامی که می‌تواند به تأمین فلزات مورد نیاز صنایع دفاعی آمریکا و کاهش وابستگی به چین کمک کند.
دولت دونالد ترامپ در حال بررسی امکان مشارکت شرکت‌های آمریکایی در استخراج طلا و مواد معدنی حیاتی ونزوئلاست؛ موضوعی که نشان می‌دهد منابع زیرزمینی این کشور آمریکای جنوبی می‌تواند به یکی از محورهای همکاری اقتصادی و راهبردی میان واشنگتن و کاراکاس تبدیل شود.
منابع معدنی ونزوئلا ذخایر بزرگ با اطلاعات محدود
برخلاف صنعت نفت که میزان ذخایر ونزوئلا درباره آن به‌طور گسترده شناخته شده است، ابعاد واقعی ذخایر معدنی این کشور همچنان روشن نیست. ونزوئلا حدود ۶۵ میلیارد بشکه ذخایر اثبات‌شده نفت خام دارد و از این نظر در شمار بزرگ‌ترین دارندگان ذخایر نفت جهان قرار می‌گیرد. اما درباره حجم دقیق ذخایر قابل استخراج طلا و مواد معدنی حیاتی، اطلاعات زمین‌شناسی کافی وجود ندارد.
همین مسئله می‌تواند روند ورود سرمایه‌گذاران خارجی به بخش معدن را طولانی کند. شرکت‌های معدنی پیش از آغاز پروژه‌های بزرگ نیاز دارند درباره میزان ذخایر، کیفیت مواد معدنی و امکان استخراج اقتصادی آنها ارزیابی‌های دقیق‌تری انجام دهند.
در سال‌های گذشته، صنعت معدن ونزوئلا نیز مانند بخش نفت با افت تولید و مداخله گسترده دولت مواجه بوده و زیرساخت‌های لازم برای توسعه پروژه‌های بزرگ معدنی در این کشور شکل نگرفته است.
طلا، بوکسیت، نیکل و مس در فهرست منابع ونزوئلا
بررسی‌های زمین‌شناسی نشان می‌دهد ونزوئلا از ذخایر طلا، بوکسیت، نیکل، مس و کولتان برخوردار است. با وجود این ظرفیت، تولید طلا در این کشور محدود باقی مانده و برای استخراج صنعتی بوکسیت و کولتان نیز ظرفیت گسترده‌ای ایجاد نشده است.
گریسلین باسکاران، مدیر برنامه امنیت مواد معدنی حیاتی در مرکز مطالعات راهبردی و بین‌المللی، معتقد است ونزوئلا تاکنون نتوانسته ظرفیت نهادی، صنعتی و سرمایه‌گذاری مورد نیاز برای تبدیل منابع زیرزمینی خود به تولید پایدار و گسترده را ایجاد کند. این شکاف میان «ذخیره بالقوه» و «ظرفیت تولید واقعی» مهم‌ترین مانع برای تبدیل ونزوئلا به یک تأمین‌کننده بزرگ مواد معدنی در بازار جهانی محسوب می‌شود.
اصلاحات معدنی ونزوئلا برای جذب سرمایه خارجی
پس از تحولات سیاسی اخیر در ونزوئلا، این کشور اقداماتی را برای بازتر کردن بخش معدن به روی شرکت‌های بین‌المللی در دستور کار قرار داده است. همزمان، دفتر کنترل دارایی‌های خارجی وزارت خزانه‌داری آمریکا نیز برای صدور مجوز برخی معاملات مرتبط با طلا و مواد معدنی حیاتی ونزوئلا اقدام کرده و امکان مذاکره درباره برخی قراردادهای سرمایه‌گذاری را فراهم کرده است.
با این حال، اصلاحات قانونی به تنهایی برای جذب سرمایه‌گذاران بزرگ کافی نیست. شرکت‌های بین‌المللی علاوه بر چارچوب حقوقی شفاف، به زیرساخت حمل‌ونقل، انرژی، فرآوری و لجستیک نیاز دارند؛ حوزه‌هایی که در ونزوئلا همچنان با محدودیت‌های جدی روبه‌رو هستند.
مسیر طولانی از معدن تا زنجیره تأمین آمریکا
حتی در صورت اثبات ذخایر قابل توجه، تبدیل مواد معدنی ونزوئلا به یک منبع پایدار برای صنایع آمریکا فرآیندی چندساله خواهد بود. بر اساس ارزیابی گلوبال‌دیتا انرژی، ظرفیت واقعی ثروت معدنی ونزوئلا هنوز به‌طور کمی مشخص نشده است و توسعه یک زنجیره تأمین کامل نیز زمان زیادی نیاز دارد.
برای راه‌اندازی چنین زنجیره‌ای، ابتدا مطالعات زمین‌شناسی و اکتشافی باید تکمیل شود و پس از آن مراحل صدور مجوز، توسعه معدن، ساخت تأسیسات فرآوری و ایجاد زیرساخت‌های حمل‌ونقل و لجستیک طی شود.
بخش قابل توجهی از این زیرساخت‌ها در ونزوئلا توسعه‌یافته نیستند و همین موضوع می‌تواند فاصله زمانی میان توافق‌های اولیه و آغاز تولید تجاری را طولانی کند. در نتیجه، حتی اگر واشنگتن بتواند در کوتاه‌مدت زمینه حضور شرکت‌های آمریکایی در بخش معدن ونزوئلا را فراهم کند، تبدیل این کشور به یک حلقه مهم در زنجیره تأمین مواد معدنی حیاتی آمریکا، به سرمایه‌گذاری گسترده و برنامه‌ای چندساله نیاز خواهد داشت.
انتهای پیام/
