به گزارش افق فلزات؛ قیمت نقره در بازار جهانی تحت تأثیر نگرانی‌ها درباره کاهش تقاضای صنعت انرژی خورشیدی همچنان مورد توجه قرار دارد. جی‌پی مورگان (JPMorgan)، پیش‌بینی متوسط قیمت نقره در سه‌ماهه چهارم سال ۲۰۲۶ را از ۹۰ دلار به ۶۳ دلار در هر اونس کاهش داده است. این بانک همچنین میانگین قیمت نقره در کل سال ۲۰۲۶ را از ۸۴.۳۰ دلار به ۷۰.۶۰ دلار و پیش‌بینی سال ۲۰۲۷ را از ۸۵.۸۰ دلار به ۶۳.۹۰ دلار کاهش داده است.
قیمت نقره در اول سپتامبر ۲۰۲۶ حدود ۶۴.۴۴ دلار در هر اونس بود؛ بنابراین، پیش‌بینی جدید جی‌پی مورگان اندکی پایین‌تر از قیمت نقدی قرار گرفت. به گفته رئیس بخش راهبرد فلزات پایه و گران‌بهای جی‌پی مورگان، انتظار می‌رود تقاضای نقره در صنعت انرژی خورشیدی در سال جاری حدود ۳۰ درصد، معادل تقریباً ۶۰ میلیون اونس، کاهش یابد.
نقره در پنل‌های خورشیدی به‌عنوان ماده‌ای رسانا استفاده می‌شود و افزایش قیمت آن، تولیدکنندگان را به کاهش مصرف یا جایگزینی این فلز ترغیب کرده است. چین پیش از اول آپریل، هم‌زمان با حذف تخفیف مالیات بر ارزش افزوده صادرات محصولات فتوولتائیک، واردات نقره را افزایش داد و پس از آن به کاهش ذخایر خریداری‌شده روی آورد.هند نیز در ۱۳ مه ۲۰۲۶، حقوق مؤثر واردات طلا و نقره را از ۶ درصد به ۱۵ درصد افزایش داد. با این حال، افزایش ظرفیت نصب پنل‌های خورشیدی لزوماً به افزایش تقاضای نقره منجر نمی‌شود؛ زیرا ممکن است میزان نقره مصرفی در هر پنل کاهش یابد.
سیلور اینستیتود (Silver Institute)، کسری عرضه بازار را در سال ۲۰۲۶ حدود ۴۶.۳ میلیون اونس پیش‌بینی کرده است؛ رقمی که ششمین کسری سالانه متوالی محسوب می‌شود و از کسری ۴۰.۳ میلیون اونسی سال ۲۰۲۵ بیشتر است. با وجود این، برآورد کاهش ۶۰ میلیون اونسی تقاضای صنعت خورشیدی از سوی جی‌پی مورگان، به‌تنهایی از کسری پیش‌بینی‌شده بازار فراتر می‌رود.این ارقام را نمی‌توان مستقیماً از یکدیگر کسر کرد، زیرا پیش‌بینی کسری بازار از ابتدا کاهش تقاضای خورشیدی و جایگزینی نقره را در نظر گرفته است. نسبت طلا به نقره در اول سپتامبر حدود ۶۷.۳ بود و جی‌پی مورگان انتظار دارد این نسبت در نیمه دوم سال ۲۰۲۶ به حدود ۷۰ و در سال ۲۰۲۷ به حدود ۷۵ افزایش یابد.
این موضوع می‌تواند نشان‌دهنده عملکرد ضعیف‌تر نقره در مقایسه با طلا باشد؛ زیرا طلا از تقاضای بانک‌های مرکزی برخوردار است، در حالی که نقره در ذخایر رسمی بانک‌های مرکزی جایگاه مشابهی ندارد. حدود ۵۰ تا ۵۵ درصد تقاضای سالانه نقره به مصارف صنعتی، از جمله تجهیزات الکترونیکی، پنل‌های خورشیدی، خودروهای برقی و کاربردهای پزشکی اختصاص دارد. در مقابل، افزایش تقاضای سرمایه‌گذاری برای سکه و شمش می‌تواند بخشی از کاهش مصرف صنعتی را جبران کند.
بازار واردات سنگ‌آهن چین هفته گذشته
بازار واردات سنگ‌آهن چین هفته گذشته شاهد نوسان قابل توجهی بود. قیمت سنگ‌آهن با خلوص ۶۱ درصد ابتدا از مرز ۱۰۰ دلار عبور کرد، اما در ادامه معاملات عقب نشست و در پایان هفته روی ۹۷.۷۵ دلار به ازای هر تن سی‌اف‌آر چین قرار گرفت.به این ترتیب، قیمت نهایی نسبت به هفته قبل ۱.۶۵ دلار کاهش داشت، اما نکته مهم‌تر این است که بازار در طول هفته توانست دوباره کانال ۱۰۰ دلاری را آزمایش کند. این رفتار نشان می‌دهد فشار صعودی هنوز به‌طور کامل از بازار خارج نشده است.
در واقع، اگرچه قیمت در پایان هفته کاهش پیدا کرد، اما نگرانی فعالان بازار نسبت به سمت عرضه همچنان یکی از مهم‌ترین عوامل حمایتی سنگ‌آهن است. احتمال محدودیت عرضه در آینده می‌تواند باعث شود خریداران با احتیاط بیشتری رفتار کنند و فروشندگان نیز تمایل کمتری به کاهش شدید نرخ‌ها داشته باشند.از طرف دیگر، عبور موقت قیمت از ۱۰۰ دلار نشان داد بازار نسبت به اخبار مربوط به عرضه و تقاضا حساس شده است. در چنین شرایطی، حتی یک خبر درباره کاهش تولید، اختلال در حمل یا محدودیت عرضه می‌تواند دوباره قیمت را به سمت مرز ۱۰۰ دلار حرکت دهد.
اما سمت تقاضا همچنان تعیین‌کننده است. سنگ‌آهن در نهایت زمانی می‌تواند بالای ۱۰۰ دلار تثبیت شود که فولادسازان چینی توان خرید مواد اولیه گران‌تر را داشته باشند و بازار محصولات فولادی نیز از این افزایش حمایت کند. اگر حاشیه سود فولادسازان محدود باقی بماند، افزایش هزینه سنگ‌آهن می‌تواند فشار بیشتری بر تولیدکنندگان وارد کند.برای بازار جهانی فولاد، این مسئله اهمیت زیادی دارد. افزایش قیمت سنگ‌آهن معمولاً به معنای افزایش کف هزینه تولید فولاد است؛ اما زمانی که محصول نهایی قدرت افزایش قیمت ندارد، رشد مواد اولیه مستقیماً به کاهش حاشیه سود فولادسازان منجر می‌شود.
برای ایران نیز هرچند قیمت سنگ‌آهن داخلی مستقیماً تابع نرخ سی‌اف‌آر چین نیست، اما روند جهانی مواد اولیه می‌تواند بر انتظارات زنجیره فولاد اثر بگذارد. اگر سنگ‌آهن در محدوده ۱۰۰ دلار تثبیت شود، فضای کاهش قیمت در بازار جهانی فولاد محدودتر خواهد شد و این موضوع می‌تواند به بازارهای منطقه‌ای نیز منتقل شود.در عین حال، افت قیمت از بالای ۱۰۰ دلار به ۹۷.۷۵ دلار یک هشدار برای خریداران است که هنوز بازار برای صعود پایدار آماده نیست. تا زمانی که تقاضای فولاد تقویت نشود، احتمال اصلاح‌های مقطعی در سنگ‌آهن وجود دارد.
بنابراین بازار اکنون میان دو نیروی متضاد گرفتار شده است؛ از یک سو نگرانی درباره عرضه آینده اجازه افت شدید را نمی‌دهد و از سوی دیگر، وضعیت تقاضا مانع تثبیت آسان قیمت‌های بالاتر می‌شود. در مجموع، سنگ‌آهن هفته گذشته نتوانست بالای ۱۰۰ دلار بماند، اما عقب‌نشینی آن به ۹۷.۷۵ دلار نیز هنوز نشانه شکست روند بازار نیست. مرز ۱۰۰ دلار همچنان در تیررس معامله‌گران قرار دارد و اگر نگرانی‌های عرضه جدی‌تر شود، بازگشت دوباره سنگ‌آهن به این محدوده چندان دور از انتظار نخواهد بود.
انتهای پیام/
