به گزارش افق فلزات؛ بازار محصولات فولادی طویل ترکیه در هفته نخست سپتامبر، شاهد موجی هماهنگ از افزایش قیمت در بخش‌های مختلف بود؛ موجی که از قراضه وارداتی آغاز شد و به بیلت، میلگرد و مقاطع فولادی رسید.
افزایش هزینه حمل‌ونقل، مقاومت فروشندگان قراضه و رشد قیمت مواد اولیه، مهم‌ترین محرک‌های این روند بودند؛ نه جهش محسوسی در تقاضای نهایی. بررسی این زنجیره نشان می‌دهد که بازار ترکیه درحال تجربه نوعی افزایش هزینه‌محور است که می‌تواند در کوتاه‌مدت از قیمت‌ها حمایت کند، اما تداوم آن به پذیرش نرخ‌های جدید از سوی خریداران وابسته خواهد بود. این تحولات برای بازار ایران نیز از مسیر صادرات، نرخ ارز و انتظارات قیمتی اهمیت دارد.
قراضه حلقه آغازگر افزایش قیمت
موج افزایشی در بازار فولاد طویل ترکیه، پیش از آنکه در نرخ میلگرد یا بیلت نمایان شود، در بازار قراضه وارداتی شکل گرفت. تولید فولاد در کوره‌های قوس الکتریکی ترکیه وابستگی قابل‌توجهی به قراضه دارد؛ بنابراین هر تغییری در هزینه تأمین این ماده اولیه، مستقیماً بر محاسبات تولیدکنندگان و قیمت‌گذاری محصولات نهایی اثر می‌گذارد.
در هفته نخست سپتامبر، رشد قیمت نفت و افزایش هزینه سوخت کشتی‌ها، هزینه حمل قراضه را بالا برد. در مسیرهای وارداتی از آمریکا به ترکیه، نرخ حمل‌ونقل دریایی نیز فشار بیشتری بر قیمت تمام‌شده وارد کرد.
هم‌زمان، فروشندگان آمریکایی تمایل چندانی به پذیرش قیمت‌های پایین‌تر نشان ندادند و برخی عرضه‌کنندگان ترجیح دادند به‌جای ارائه پیشنهاد قطعی، منتظر پیشنهاد متقابل خریداران بمانند. این رفتار نشان می‌دهد مقاومت سمت عرضه، دست‌کم در کوتاه‌مدت، مانع افت آسان قیمت‌ها شده است.
ظهور معاملات قراضه از منطقه بالتیک در محدوده بالاتر از ۳۸۰ تا ۳۹۰ دلار به ازای هر تن نیز به تقویت این فضای افزایشی کمک کرد. نکته مهم آن است که رشد قراضه صرفاً نتیجه افزایش تقاضای فولاد نیست؛ بلکه ترکیبی از هزینه حمل، محدودیت تمایل فروشندگان به فروش ارزان و افزایش توان پرداخت تولیدکنندگان میلگرد است.
همین عامل آخر، زنجیره‌ای خودتقویت‌شونده ایجاد کرده است. رشد قیمت میلگرد، ظرفیت پرداخت کارخانه‌ها برای خرید قراضه را افزایش می‌دهد و قراضه گران‌تر نیز به نوبه خود، مبنای افزایش قیمت محصولات فولادی قرار می‌گیرد.
بازار بیلت ترکیه، یکی از نخستین بخش‌هایی بود که اثر افزایش هزینه قراضه را آشکار کرد. پس از آخرین معاملات در اسکندرون، قیمت بیلت داخلی به محدوده ۵۴۵ تا ۵۵۵ دلار به ازای هر تن درب کارخانه رسید که نسبت به هفته قبل، حدود ۷.۵ دلار افزایش داشت. این رشد در شرایطی رخ داد که قیمت‌های پذیرفته‌شده میلگرد در محدوده ۶۰۰ تا ۶۱۰ دلار قرار گرفته و فضای بیشتری برای بازنگری نرخ بیلت در اختیار تولیدکنندگان قرار داده است.
در بازار وارداتی، حرکت قیمت‌ها حتی پرشتاب‌تر بود. پیشنهادهای بیلت چین برای حمل اکتبر به ترکیه، با حدود ۱۰ دلار افزایش به ۵۲۰ تا ۵۲۵ دلار به ازای هر تن سی‌اف‌آر رسید. پیش از این افزایش، حدود ۱۵۰ هزار تن بیلت چین در محدوده ۵۰۳ تا ۵۱۰ دلار معامله شده بود. همچنین حدود ۵۲ تا ۵۴ هزار تن بیلت مالزی در محدوده ۵۱۲ تا ۵۱۵ دلار به ازای هر تن سی‌اف‌آر فروخته شد.
در مقابل، عرضه از روسیه و ایران محدودتر بود. قیمت احتمالی بیلت روسیه حدود ۵۱۰ دلار و نرخ indicative بیلت ایران حدود ۴۹۵ دلار به ازای هر تن سی‌اف‌آر یا اف‌سی‌ای برآورد می‌شد؛ بااین‌حال، نبود پیشنهادهای قطعی و شفاف از این دو مبدأ، مانع از آن شد که اختلاف قیمت، فشار جدی بر عرضه‌کنندگان ترکیه‌ای وارد کند. به بیان دیگر، ارزان‌تر بودن احتمالی برخی محموله‌ها، تا زمانی‌که به عرضه قابل‌اتکا تبدیل نشود، قدرت تعدیل بازار را ندارد.
از سنگ خام تا ماده اولیه فولاد چه اتفاقی می‌افتد؟
کنسانتره محصول فرآوری سنگ‌آهن است که با جداسازی بخش قابل توجهی از مواد باطله و افزایش عیار، برای مراحل بعدی زنجیره فولاد آماده می‌شود. سنگ‌آهنی که از معدن استخراج می‌شود، معمولاً مستقیماً وارد فرآیند فولادسازی نمی‌شود.
این ماده باید طی فرآیندهای مختلف خردایش و فرآوری شود تا بخش بیشتری از مواد با ارزش آن از باطله جدا شود. محصول این فرآیند، کنسانتره سنگ‌آهن است. هدف اصلی این فرآیند، افزایش کیفیت و عیار ماده آهن‌دار و آماده کردن آن برای مراحل بعدی است.
کنسانتره چه تفاوتی با سنگ‌آهن خام دارد؟
سنگ‌آهن خام مستقیماً از معدن استخراج می‌شود و همراه خود مواد باطله و ناخالصی‌های مختلف دارد. اما کنسانتره محصولی فرآوری‌شده است که برای استفاده در مراحل بعدی زنجیره آماده‌تر شده است. یکی از مهم‌ترین مسیرهای بعدی، تبدیل کنسانتره به گندله است. گندله نیز در ادامه می‌تواند به آهن اسفنجی تبدیل شود و آهن اسفنجی در فولادسازی مورد استفاده قرار گیرد.
هرچه فرآوری ماده معدنی بیشتر شود، امکان ایجاد ارزش افزوده بالاتر فراهم می‌شود. به همین دلیل توسعه ظرفیت کنسانتره‌سازی یکی از بخش‌های مهم تکمیل زنجیره فولاد محسوب می‌شود. کنسانتره یکی از مهم‌ترین حلقه‌های میانی زنجیره فولاد است که سنگ‌آهن استخراج‌شده را برای ورود به مراحل بعدی فرآوری آماده می‌کند.
انتهای پیام/
