به گزارش افق فلزات؛ طبق گزارش انجمن جهانی فولاد، تولید فولاد خام ویتنام در سال ۲۰۲۳،۱۹ میلیون تن بوده است. ویتنام با تولید ۱۹ میلیون تنی، تایوان را پشت سر گذاشت و به رتبه دوازدهم رسید.
ویتنامی که در سال ۲۰۱۷ رتبه هجدهم را به خود اختصاص داده بود، با صعود به جایگاه یازدهم در سال ۲۰۲۴ پیشرفت قابل توجهی را به نمایش گذاشتند. در سال ۲۰۲۴، تولید فولاد ویتنام با ۱۴.۹ درصد افزایش به ۲۲.۱ میلیون تن رسید. تایوان با ۱۹.۱ میلیون تن در رتبه سیزدهم قرار گرفت که ۰.۳ درصد کاهش تولید را نیز تجربه کرد.
اندونزی به عنوان دیگر رقیب ویتنام، با تولید ۱۷ میلیون تن و ۰.۹ درصد افزایش در رتبه چهاردهم قرار گرفت. ویتنامیها بازار اروپا را بیشتر از دیگر همسایگانشان هدف گرفتهاند و اکنون در اروپا، از ویتنام به عنوان یکی از بزرگترین صادرکنندگان کویل نورد گرم فولادی به غرب یاد میشود. اگرچه ویتنامیها نگاه بلندپروازانهای به بازار جهانی فولاد دارند و الگوی رقابتیشان را کشور چین انتخاب کردهاند. ویتنام برای رقابت با عرضه از چین ممکن است مجبور باشد برای افزایش ظرفیت تولید، کاهش هزینههای تولید و بهبود کیفیت محصول درگیر اعمال تعرفههای حفاظتی و کنترل واردات از چین شود. درگیر شدن ویتنام با چین زیانی به چینیها نمیرساند اما در صورت طی کردن صحیح مسیر رشد تولید، ویتنامیها را به تکاپوی جدیتری برای پیشرفت در این صنعت میاندازد.
بازی با تعرفهها
ویتنامیها در سال ۲۰۲۴ اقدام به اعمال تعرفههای ضد دامپینگ گرفتند. این اقدام در نهایت منجر به رشد صادرات این کشور و کاهش واردات از چین شد. ویتنامیها مدعیاند که برای حمایت از تولید داخل این کار را کردهاند اما این اقدامشان چینیها را عصبی کرده است. اگرچه کارشناسان اقتصادی صنعت فولاد مدعیاند که ویتنامیها برای کاهش قیمت فولاد و افزایش فشار بر چین این کار را کردهاند که در هماهنگی با آمریکا نیز اجرا شده است.
رقابت با ایران
شاید جالب باشد که رقیب بعدی ویتنام در ردهبندیهای جهانی، ایران است. ویتنامیها با استفاده از تکنولوژی روز شرق و غرب، بهرهگیری از پتانسیلهای چینیها و دسترسی آسان به بازار جهانی و چالشهای اندک در محیط زیست، برتریهای جدی نسبت به ایران در صنعت فولاد پیدا کردهاند. اگرچه هنوز ویتنامها نزدیک ۱۰ میلیون تن تا تولید ایران فاصله دارند اما روند پیشرفتشان در دو سال اخیر نشان میدهد که با همین اراده، میتوانند به زودی جایگاه ایران را تصاحب کنند. اگرچه ویتنامیها در سال ۲۰۲۱ به تولید ۲۳ میلیون تن رسیدند که در این سال تولید ایران ۲۸ میلیون تن بود و تنها ۵ میلیون تن تا جایگاه ایران فاصله داشتند. این تجربه نشان میدهد که ویتنامیها اراده کافی برای رشد تولید را سال هاست که در خود پیدا کردهاند.
کیوان جعفری، کارشناس بازارجهانی فولاد، پیشتر به «نبض بازار»در این رابطه گفته بود : هزینه تولید در کشور به علت تکنولوژی قدیمی بالا رفته است. اگر مذاکرات به نتیجه برسد و تحریمها کاهش پیدا کند، صنعت فولاد کشور توسعه پیدا خواهد کرد. ویتنام در سال ۲۰۲۳، نزدیک ۱۹ میلیون تن و در سال ۲۰۲۴، نزدیک ۲۲ میلیون تن فولاد تولید کرده است. این رشد ۱۵ درصدی نشان میدهد که ویتنام تا سال ۲۰۲۷ میتواند ایران را پشت سر بگذارد.
افزایش صادرات ویتنام
افزایش ۴۵۳ درصدی صادرات ویتنام به آمریکا نشان میدهد که هم پیمان شدن با آمریکا، زیر سایهی چین به نفع ویتنامیها تمام شده است. بازی قیمتی ویتنامیها نیز صدای فولادسازان دیگر را درآورده و در میان فولادسازان جهانی، ویتنامیها به ارزان فروشی متهم هستند. برخی مدعیاند که ویتنامیها با همین روش توانستهاند بازار فولاد گالوانیزه گرم (HDG) آمریکا را به دست بگیرند. همین موضوع باعث نگرانی اروپاییها و آمریکاییها شده است. اروپاییها به سراغ راهکارهایی برای دور زدن ویتنام رفتتهاند اما تاکنون موفق به این کار نشدهاند. با علم به این اتفاق، ویتنامیها بازار آیندهی خود را در دیگر نقاط بررسی میکنند و احتمال بازی پررنگتر در آفریقا برای آنها وجود دارد. فولاد نورم گرم، فولاد نورد سرد، میلگرد آجدار، فولاد لولهای، فولاد ورقی و شمش فولادی بخشی از فعالیتهای فولادی ویتنام را تشکیل میهد.
انتهای پیام/
